|
|
اسم الکتاب: ترجمه قرآن
المؤلف: مكارم شيرازى، ناصر
الجزء: ۱
الصفحة: ۵۲۸
و اوست كه دو زوج نر و ماده را آفريد، (45) از نطفه ناچيزى در آن هنگام كه در رحم ريخته مىشود، (46) و اينكه بر خداست ايجاد عالَم ديگر تا عدالت اجرا گردد)، (47) و اينكه اوست كه بىنياز كرد و سرمايه باقى بخشيد، (48) و اينكه اوست پروردگار ستاره بزرگ و درخشنده «شعرى»! (49) و آيا به انسان نرسيده است كه در كتب انبياى پيشين آمده اينكه خداوند قوم «عاد نخستين» را به كيفر اعمالشان هلاك كرد؟ (50) و همچنين قوم «ثمود» را، و كسى از آنان را باقى نگذارد! (51) و نيز قوم نوح را پيش از آنها، چرا كه آنان از همه ظالمتر و طغيانگرتر بودند! (52) و نيز شهرهاى زير و رو شده قوم لوط را فرو كوبيد، (53) سپس آنها را با عذاب سنگين پوشانيد! (54) بگو: در كدام يك از نعمتهاى پروردگارت مىتوانى ترديد كنى؟! (55) اين پيامبر بيم دهندهاى از زمره بيم دهندگان پيشين است. (56) آنچه بايد نزديك شود، نزديك شده است و قيامت فرا مىرسد)، (57) و هيچ كس جز خدا نمىتواند سختيهاى آن را برطرف سازد. (58) آيا از اين سخن تعجب مىكنيد، (59) و مىخنديد و نمىگرييد، (60) و پيوسته در غفلت و هوسرانى به سر مىبريد؟! (61) پس بيدار شويد و همه براى خدا سجده كنيد و او را بپرستيد. (62) سوره قمر 54 بهنام خداوند بخشنده مهربان (0) قيامت نزديك شد و ماه از هم شكافت! (1) و هرگاه نشانه و معجزهاى را ببينند روى برمىگردانند و مىگويند: «اين سحرى هميشگى است». (2) آنها آيات خدا را تكذيب كردند و از هواى نفسشان پيروى نمودند؛ و هر امرى سرانجامى دارد و حق عاقبت آشكار خواهد شد). (3) به اندازه كافى براى بازداشتن از بديها اخبار و سرگذشت امتهاى پيشين به آنان رسيده است. (4) اين آيات، حكمت بالغه و رساى الهى است؛ امّا انذارها براى افراد لجوج فايده نمىدهد. (5) بنابراين از آنها روى بگردان. و روزى را به ياد آور كه دعوت كننده الهى مردم را به امر وحشتناك و ناخوشايندى [حساب اعمال] دعوت مىكند! (6) |
|