آمادگى دفاعى داشته باشند تا در شرايط مختلف زمانى و مكانى به‌توانند از كيان خود دفاع كنند. نبايد همچنان به زندگى مادى و رفاه و آسايش خود بينديشند و نسبت به توطئه‌هاى دشمن بى‌تفاوت باشند تا هنگامى كه آتش جنگ افروخته گردد سپس به فكر انسجام و سازماندهى و بسيج كردن نيروهاى خود بيفتند. با نظر به همين فلسفه است كه اسلام، پيروان خود را به «مرابطه» و مرزبانى و پاس داشت مرز و بوم سرزمين‌هاى اسلامى فرامى‌خواند و آن را عملى ممدوح و مستحبّ و سنّت حسنه مى‌داند. تا به آنان تفهيم كند كه وطن مسلمانان و «درالاسلام» از سوى بدخواهان و دشمنان، در معرض تهديد و تهاجم است و بايد هميشه پوشش دفاعى داشته باشد.
2- تدارك سلاح به مقتضاى زمان: تهيه ساز و برگ نظامى و تأمين سلاحهاى جنگى و دفاعى، از ديگر دستورات امام عليه السلام در اين گفتار كوتاه است. حضرت تنها به جمله «وَ اعِدّوا عُدَّتها» بسنده مى‌كند يعنى آمادگى لازم را كسب كنيد. و نام و نشانى از سلاح‌هاى جنگى نمى‌برد تا بدين وسيله تفهيم كند كه سلاح و ساز و برگ نظامى و ابزار و ادوات جنگى بايد به مقتضاى زمان تدارك شود. در جنگ‌هاى گذشته شمشير و نيزه و كمان از سلاح‌هاى كارآمد و تعيين كننده بود و در جهان امروز بايد وسايل دفاعى متناسب با تسليحات دشمن باشد و گرنه او مرعوب نمى‌شود و دفاع تحقق نمى‌يابد.
3- در اين گفتار، صبر، همتراز سلاح و در رديف نيزه و كمان قرار گرفته است تا به اين حقيقت اشعار و اشاره شود كه صبر به نوبه خود يكصد درس زندگى از امام على(ع) 191 آمادگى تداركاتى ص : 189