|
اسم الکتاب: مبانى علم سياست
المؤلف: جمالی، حسین
الجزء: ۱
الصفحة: ۴۹
طرف بر طرف ديگر در اين رابطه، قدرت بروز مىكند. 2- عنصر «آمريّت» و «اطاعت»: دو مفهوم اساسى در تبيين قدرت، «امر و فرمان» و «تسليم و اطاعت»، است. در تعريف از قدرت بايد به اين ركن وابسته به يكديگر اشاره كرد. 3- كاربرد اراده: از آنجايى كه مقصود از قدرت در اين دوره، قدرت در جامعه انسانى است، بايد نقش اراده انسانى در كاربرد قدرت را مدنظر داشت. 4- تحصيل هدف و نفع: شايد از مهمترين ملاحظات در مورد قدرت، توجه به «هدف و نفع» از كاربرد آن مىباشد. 5- كنترل: قدرت به هر معنايى كه لحاظ شود، «كنترل» در روابط بين دو طرف، وجود دارد؛ خواه اين كنترل به معناى «كنترل رفتار» باشد و خواه به منزله «كنترل تقاضا و خواسته ما». قدرت سياسى علم سياست به قدرت در تمام ابعاد و اشكال آن، نمىپردازد، وظيفه علم سياست، بررسى «قدرت سياسى» است. زيرا، قدرت به صورت فردى و اجتماعى در جامعه انسانى يافت مىشود؛ همچنين در جنبههاى اقتصادى، مذهبى و سياسى تجلى مىكند. وظيفه اين رشته علمى، در ميان انواع و اقسام قدرت، بررسى و تحليل قدرت سياسى است، هر چند تنها وظيفهاش اين نيست. درباره مفهوم قدرت سياسى گفته شده است: قدرت سياسى، كيفيّتى است كه تحت تأثير آن يك اكثريت بزرگ از يك اقليت خيلى كوچك اطاعت مىكند. «1» قلمرو و حوزه قدرت سياسى، دولت و كشور است دولت شامل اجتماعات كوچكتر چون خانواده، ده، شهر، استان، را در خود داراست. دولت در جوامع كنونى، قدرت سياسى را در دست دارد و كليه گروههاى طالب قدرت مانند احزاب به دنبال كسب قدرت سياسى با مشاركت در آن هستند. قدرت سياسى (دولت)، با ويژگيهاى ذيل، آسانتر مورد شناخت و تجزيه و تحليل قرارمىگيرد. 1- تنها قدرتى است كه در جامعه سياسى حقّ اعمال زور دارد.
|