|
اسم الکتاب: نقاط استراتژيك جهان
المؤلف: جهان بین، اسماعیل
الجزء: ۱
الصفحة: ۶۱
ز- كويت كويت در سال 1961 به استقلال رسيد و حكومت آن، پادشاهى است قانون اساسى در سال 1962 تدوين شد كه با توجه به الغاى قسمتى از آن، قرار است قانون اساى جديدى تدوين شود. حكومت كويت براساس قانون اساسى، از سه قوّه مقنّه، قضاييه و مجريه تشكيل يافته است. يك شوراى مشورتى نيز امير كويت را در امور مملكتى كمك مىكند، كنترل فعاليتهاى حكومت به علت انحلال مجلس ملى در سال 1365 (ه. ش) به عهده امير و شوراى وزيران گذارده شده و امير كويت مسؤول هماهنگى سه قوّه مجريه، مقننه و قضاييه گرديد. «1» كويت يكى از اعضاى شوراى همكارى خليج فارس بوده و با بيشتر كشورهاى جهان، بويژه آمريكا و جامعه اقتصادى اروپا، روابط سياسى خوبى دارد. روابط كويت و عراق داراى نوسانات زيادى بوده است، زيرا عراق از آغاز استقلال كويت ادّعا داشته كه اين كشور بخشى از خاك عراق و در واقع، دنباله بخشى جنوبى بصره مىباشد. كشور كويت در سال 1990 در ادامه ادّعاى عراق مبنى بر مالكيّت اين كشور، به اشغال كامل نيروهاى عراق درآمد كه به دنبال آن با هجوم آمريكا و متحدانش در سال 1991 جنگ خليج فارس به راه افتاد و زيانهاى بسيارى به دو كشور عراق و كويت وارد آورد. ح- عراق عراق در سال 1932 از قيمومت انگلستان خارج شده، به استقلال رسيد. شوراى فرماندهى انقلاب كه شش عضو تشكيل شده، بالاترين مقام رسمى كشور مىباشدو رئيس آن، مقام رياست جمهورى، نخست وزيرى فرماندهى كل نيروهاى مسلّح، رياست حزب سوسيالستى بعث به عهده دارد. «2» قانون اساسى موجود در سال 1970 تدوين شد و در سال 1977 نيز اصلاحاتى در آن صورت گرفت. فعاليت احزاب در عراق محدود بوده فقط احزاب موافق اجازه فعاليّت
|