|
اسم الکتاب: نيرو انسانى در سازمان دفاعى
المؤلف: آخوندی، مصطفی
الجزء: ۱
الصفحة: ۱۵۸
الف- رابطه رسمى و سازمانى: در سازمان نظامى، هر كسى موظّف است طبق قوانين و آييننامه انضباطى، روابط خود را با بالادست يا زيردست در راستاى سلسله مراتب تنظيم نمايد و تخلّف از آن پيگرد قانونى دارد. البته اين نوع روابط فيزيكى گرچه عامل نظم و انضباط مىشود، امّا ممكن است به خاطر عدم انعطاف در اجراى قوانين و ضوابط خشك و يا وجود چالشهاى قانونى، تنشهايى در روابط ايجاد كند. در اين بستر، نوع ارتباط فرماندهان با زيردستان عبارت است از: 1- تقسيم كار و واگذارى اختيارات، 2- هدايت زيردستان، 3- نظارت و كنترل فعاليتهاى زيرمجموعه، 4- انتصاب و ارتقاء درجه بر اساس صلاحيتها، 5- رعايت عدالت در ميان زيردستان و عدم تبعيض بين آنان، 6- رفع نيازمندىهاى مادّى و معنوى زيردستان، 7- تشويق و تنبيه زيرمجموعه طبق آييننامه انضباطى نيروهاى مسلّح. روابط زيردستان با فرماندهان نيز طبق قوانين و ضوابط عبارت است از: 1- اطاعت و فرمانبرى از فرمانده خود، 2- رعايت احترامات نظامى در سلسله مراتب فرماندهى، 3- رعايت نظم و انضباط، 4- گزارشدهى به مافوق. ب- رابطه غير رسمى و غير سازمانى: اين نوع رابطه، مكمّل روابط سازمانى و شامل ارتباط از نوعى است كه همه مسلمانان نسبت به يكديگر دارند؛ مانند: اعتماد نسبت به يكديگر، رعايت احترام برادر مسلمان، خوشرويى، دلسوزى در رفع نيازمندى و مشكلات همديگر، صداقت و مانند آن. امير مؤمنان عليه السلام در نامه خود به فرماندهان «1» و نيز به مالك اشتر» اين روابط را به خوبى تبيين فرموده است. روابط فرماندهان با زيردستان: روابط، در مديريت اسلامى و سازمان نظامى بايد حسنه باشد و در رفتار و گفتار به گونهاى ظهور كند كه بر علاقه و محبتها بيفزايد و در
|