|
اسم الکتاب: نيرو انسانى در سازمان دفاعى
المؤلف: آخوندی، مصطفی
الجزء: ۱
الصفحة: ۱۶۲
1- جبران نعمت الهى، بر شما واجب است. (وَجَبَتْ لِلّهِ عَلَيْكُمْ النّعْمةُ) 2- اطاعت پذيرى و فرمانبرى (وَلى عَلَيْكُمْ الطَّاعَةُ). 3- سستى نورزيدن و اهمال كارى نكردن و تخلّف نورزيدن. (وَانْ لا تَنْكُصُوا عَنْ دَعْوَةٍ) 4- كوتاهى نكردن در اصلاح (كشور اسلامى)، (ولا تُفَرطّوا فى صَلاحٍ) 5- مبارزه با سختىها بخاطر خدا (وَانْ تَخُوضُوا الْغَمَراتِ الى الحقّ) يعنى در گرداب سختىها و مشكلات به خاطر حقّ فرو بريد و پايدار بمانيد. آنگاه مىفرمايد: پس اگر در اين امور راست كردار نباشيد، بدانيد كه در نزد من فرومايهتر از افراد كجرفتار كسى نيست. من آن كسان را كيفرى سنگين مىدهم و ايشان از از كيفر من رهايى نخواهد بود! 2- روابط متقابل بين نيروهاى فرمانبر در بين نيروهاى عادى و فرمانبر، نيز در سازمان نظامى دو نوع رابطه عرضى وجود دارد: رابطه رسمى و تشكيلاتى. كه هر نيرويى به مقتضاى وظيفه و مأموريت خويش، ارتباط كارى با ديگران دارد. و ارتباط غير رسمى و غير تشكيلاتى كه به مواردى اشاره مىكنيم: 1- احترام به يكديگر: احترام به يكديگر همدلى و پيوندها را مستحكم و كدورتها را از ميان مىبرد. لذا اسلام احترام مؤمن را از هر چيز مهمتر شمرده است. امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «الْمُؤمِنُ اعْظَمُ حُرْمَةً مِنَ الكعْبةِ» «1» حرمت و احترام گرفتن مؤمن از حرمت خانه كعبه بالاتر است. 2- فروتنى و تواضع: نيروهاى نظامى بايستى نسبت به يكديگر فروتن و متواضع باشند و به يكديگر فخر
|