|
|
اسم الکتاب: ولايت فقيه : رهبري در اسلام
المؤلف: جوادی آملی، عبدالله
الجزء: ۱
الصفحة: ۱۸۲
اما راه هايى را كه خداوند به آن اثبات امامت نموده , و مردم از طريق آن به شناخت امام نائل مى گردند بسيار است . ليك مهمترين آنها كه مرجع ديگر راههاست دو راه است . يكى اعجاز است و ديگرى نص قطعى , و معجزه يا معجزه فعلى است و يا معجزه قولى . بنابر اين , اگر انسان كاملى داعيه امامت داشت , و اين دعوى را با اعجاز مقرون نموده امامت او اثبات مى شود , و يا اين كه اگر كسى داعيه امامت داشت , و از معصوم قبلى نص بر امامت او وارد شده بود , امامت او اثبات خواهد شد . ب : تعيين و تشخيص ولى فقيه در عصر غيبت در طى مباحث گذشته دانسته شد كه عهده دارى ولايت و رهبرى جامعه به عهده شخصى است كه از ناحيه خداوند بر اين مقام منصوب شده باشد . آيه شريفه : ﴿ اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم ﴾ - نساء]( 59 : در مقام بيان لزوم اطاعت از منصوبين الهى است . زيرا كه اين آيه كه فرمان به اطاعت از اولوالامر مى دهد , نسبت به هر كس كه زعامت اجتماع را به عهده گرفت اطلاق ندارد , بلكه در مقام بيان لزوم اطاعت از كسانى است كه به عنوان اولوالامر تعيين شده اند . بر فرض هم كه اطلاقى براى اين آيه وجود داشته باشد شكى نيست كه آن اطلاق , به بسيارى از آيات ديگر مقيد مى شود , نظير آيه : |
|