علاوه بر نكته فوق، تنبيه بدنى آثار سوء ديگرى نيز دارد كه مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:

1. كودكانى كه تنبيه مى‌شوند، نسبت به عامل تنبيه‌كننده و ديگران پرخاشگر مى‌شوند؛ و اينان، والدين آزارگر آينده خواهند شد. براساس يك بررسى علمى، 90 درصد والدين آزارگر، خود در كودكى، قربانىِ آزار، اذيّت و تنبيه بدنى بوده‌اند. [1] 2. تنبيه بدنى باعث جرم‌زايى مى‌شود. بررسى‌هاى به عمل آمده در كانون اصلاح و تربيت نشان مى‌دهد كه 99 درصد كودكان بزهكار داراى والدين زودخشم و مهاجم بوده‌اند و 80 درصد كودكانى كه دست به خودكشى زده‌اند نيز مورد شكنجه و آزار قرار مى‌گرفتند. [2] 3. تنبيه بدنى موجب اضطراب، پريشانى، افسردگى، ترس مرضى، اختلالات خواب و گوشه‌گيرى كودكان مى‌شود.

4. تنبيه بدنى كودك را وادار به دروغ‌گويى مى‌كند. هنگامى كه كودك متوجّه مى‌شود در قبال خطا و رفتار نادرست خود، تنبيه بدنى مى‌شود، به سمت عادت ناپسند دروغ‌گويى متمايل مى‌شود تا از تنبيه فرار كند.

5- تنبيه بدنى كودك به كاهش حافظه و استعداد، اشكال در تمركز و اختلالات شناختى وى منجر مى‌شود و افت توانايى تحصيلى او را به دنبال دارد. [3] گذشته از همه‌ى اين‌ها، تنبيه بدنى مغاير با كرامت انسانى كودك است كه كميته‌ى حقوق كودك در بندهاى 2، 5، 16، 19، 21، 26، 27 و 29 تفسير عمومى شماره 8 به صراحت به كرامت انسانى كودك اشاره كرده، خواهان رعايت اين حقّ‌

[1]. به نقل از: مقاله‌ى از: سوء رفتار تا كودك آزارى، قابل دسترس در:

http:// www. dadgostary- tehran. ir/ farsi/ maghale/ sooe I raftar. htm

[2]. به نقل از: سعيد مدنى قهفرخى، كودك آزارى در ايران، ص 177 به بعد؛ محمّد عطاران، آراء مربيان بزرگ مسلمان درباره تربيت كودك، ص 67 به بعد.

[3]. به نقل از: محمّد عطاران، آراء مربيان بزرگ مسلمان درباره‌تربيت كودك، صص 67- 72؛ محمّد مهدى مقدادى، تنبيه بدنى كودك؛ تربيت يا خشونت، مجله‌حقوق بشر، دانشگاه مفيد، شماره 4.