خودها و با ثوابت متقاربه منطقة البروج و مبادى وقوفات و رجوعات و استقامت را نگاه داشته است و به يمن دولت جناب ممدوح كه در اين دور قمر پرتو خير محض است به فارغ البالى در رصد اطوال و اعراض و اقطار كواكب و ضبط ادوار اختلافات تا مدت شش سال سواى نه سالى كه مذكور شد مصروف مانده و ميان عرض پانزده سال همه آنچه مدرك گشت از روى آن , مع انضمام مدركات قدماء , جداول ميول و اوساط و تعديلات كواكب درست كرده اين صحيفه را كه مسمى به زيج بهادر خانى تاليف داد تا هر كس كه خواسته باشد از محاسبه آن , تقاويم ثوابت و سيارات و وقوع كسوفات و رؤيت اهله و اوقات انظار و اتصالات آنها سال به سال تا زمانه دراز استخراج كرده باشد]( .

و نيز در آخر زيج بهادرى گويد :

( اين زاويه نشين غمكده فنا كه در تجديد و محاسبه و تحرير اين صحيفه , مدتى دراز باتش خيالاتى كه در خون جگر غليان انداخت , شب را به صبح رسانيد , و به شعله افكارى كه كاخ دماغ را مدخن ساخت روز را قرين شام گردانيد) . . .

و آن كتابى كه در مدت يكسال , تاليف آن بوقوع پيوست جامع بهادرى است كه در آخر آن به نص مؤلف بدين عبارت نگاشته آمد :

( روز ابتداى تاليف شنبه پانزدهم صفر سنه 1248 هجرى قدسى بود , و روز انتهاى تاليف سه شنبه پانزدهم جمادى الثانى سنه 1249 هجرى , پس يكسال و پنج ماه قمرى در شغل تاليف بسر شد) .

و ديگر كلمه( الجينورى) به تقديم يا بر نون در اعيان الشيعه غلط چاپى است , زيرا كه معرب جونپور بتقدم نون بر پا جونفور , يا جونبور , يا جنفور و جنبور , به تقديم نون بر فا يا با است .

ناگفته نماند كه در ذريعه مرحوم شيخ آقا بزرگ طهرانى , هر يك از زيج بهادرى و جامع بهادرى بدرستى از يكديگر تميز داده شده است , در ص 43 جزء پنجم ط 1 آن فرمايد : 176 جامع بهادرى و يقال له مفتاح الرصد ايضا , هو اجمع كتاب فى فنون الرياضى با سرها فى غاية البسط و حسن الترتيب للمولوى ابى القاسم