يازدهم و دوازدهم: عرق جنب از حرام و عرق حيوان نجاست‌خوار كه بنابر احتياط واجب بايد از اين دو اجتناب كرد [1].

1 و 2- بول و غائط

مسأله 85- بول و غائط انسان و هر حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده دارد كه اگر رگ آن را ببرند، خون از آن جستن مى‌كند، نجس است، و بنابر احتياط واجب بايد از بول و غائط حيوان حرام گوشتى كه خون آن جستن نمى‌كند مثل ماهى حرام گوشت اجتناب كرد [2] ولى فضله حيوانات كوچك مثل پشه و مگس كه گوشت ندارند پاك است.

مسأله 86- بنابر احتياط واجب‌ [3]، بايد از فضله پرندگان حرام گوشت، اجتناب كرد.

مسأله 87- بول و غائط حيوان نجاست‌خوار، نجس است و همچنين است بول و غائط حيوانى كه انسان آن را وطى كرده؛ يعنى با آن نزديكى نموده، و گوسفندى كه گوشت آن از خوردن شير خوك، محكم شده است.

3- منى‌

مسأله 88- منى حيوانى كه خون جهنده دارد، نجس است.

4- مردار

مسأله 89- مردار حيوانى كه خون جهنده دارد، نجس است، چه خودش مرده باشد يا به غير دستورى كه در شرع معيّن شده، آن را كشته باشند. و ماهى چون خون جهنده ندارد، اگرچه در آب بميرد، پاك است.

[1] حكم اين دو در مسأله بعد مى‌آيد.

[2] گرچه پاك بودن خصوصاً در غائط خالى از وجه نيست.

[3] بلكه بنابر اقوا.