احكام نجاسات‌

مسأله 136- نجس كردن خط و ورق قرآن حرام است، و اگر نجس شود بايد فوراً آن را آب بكشند.

مسأله 137- اگر جلد قرآن نجس شود در صورتى كه بى‌احترامى به قرآن باشد بايد آن را آب بكشند.

مسأله 138- گذاشتن قرآن روى عين نجس، مانند خون و مردار اگر چه آن عين نجس خشك باشد حرام است، و برداشتن قرآن از روى آن واجب مى‌باشد.

مسأله 139- نوشتن قرآن با مركب نجس، اگر چه يك حرف آن باشد حرام است. و اگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند، يا به واسطه تراشيدن و مانند آن كارى كنند كه از بين برود.

مسأله 140- دادن قرآن به كافر حرام‌ [1]، و گرفتن قرآن از او واجب است.

مسأله 141- اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است- مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم يا امام عليه السلام بر آن نوشته شده، در مستراح بيفتد بيرون آوردن و آب كشيدن آن اگرچه خرج داشته باشد واجب است، و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است. و نيز اگر تربت در مستراح بيفتد و بيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد تا وقتى كه يقين نكرده‌اند به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند.

مسأله 142- خوردن و آشاميدن چيز نجس حرام است و همچنين است خورانيدن آن به ديگرى حتى به اطفال‌ [2]، ولى اگر خود طفل غذاى نجس را بخورد يا با دست‌

[1] بنابر احتياط واجب.

[2] بنابر احتياط واجب در عين نجس در صورتى كه ضرر به طفل نرساند، والّا حرام است، واما خوراكى‌هايى كه نجس شده است خوراندن به طفل حرام نيست بنابر اقوا.