پاك شدن چيز نجس با آب قليل؛ يعنى آب كمتر از كر، شرطهاى ديگرى هم دارد كه بعداً گفته مى‌شود.

مسأله 151- ظرف نجس را با آب قليل بايد سه مرتبه شست، و در كر و جارى يك مرتبه كافى است‌ [1]، ولى ظرفى را كه سگ ليسيده يا از آن ظرف آب يا چيز روان ديگر خورده، بايد اول با خاكِ پاك، خاك‌مال كرد و بعد يك مرتبه‌ [2] در كر يا جارى يا دو مرتبه با آب قليل شست، و همچنين ظرفى را كه آب دهان سگ در آن ريخته بنابر احتياط واجب بايد پيش از شستن خاك‌مال كرد.

مسأله 152- اگر دهانه ظرفى كه سگ دهن زده، تنگ باشد و نشود آن را خاك‌مال كرد، چنانچه ممكن است بايد كهنه به چوبى بپيچند و به توسط آن خاك را به آن ظرف بمالند و اگر ممكن نيست بايد خاك را در آن بريزند و به شدّت حركت دهند [3] تا به همه آن ظرف برسد.

مسأله 153- ظرفى را كه خوك بليسد يا از آن، چيز روانى بخورد، با آب قليل بايد هفت مرتبه شست، و در كر و جارى يك مرتبه كافى است‌ [4] و لازم نيست آن را خاك‌مال كنند، اگرچه احتياط مستحب آن است كه خاك‌مال شود.

مسأله 154- اگر بخواهند ظرفى را كه به شراب نجس شده با آب قليل آب بكشند بنابر احتياط واجب بايد هفت مرتبه بشويند [5].

[1] احتياط واجب سه مرتبه است حتى در جارى.

[2] به احتياط واجب دو مرتبه.

[3] در پاك شدن ظرف به اين نحو اشكال است.

[4] به احتياط واجب در كر و جارى هفت مرتبه لازم است و نيز ليسيدن خوك ملحق است‌به آب خوردن آن به احتياط واجب.

[5] سه مرتبه كافى است و هفت مرتبه بهتر است.