بيرون بياورند و گودال را با خاك پاك پر كنند.

مسأله 182- اگر ظاهر نمكِ سنگ و مانند آن نجس شود، با آب كمتر از كر هم پاك مى‌شود.

مسأله 183- اگر شكر آب شده نجس را قند بسازند و در آب كر يا جارى بگذارند پاك نمى‌شود.

2- زمين‌

مسأله 184- زمين با سه شرط، كف پا و ته كفش نجس را پاك مى‌كند [1]. اول: آن كه زمين پاك باشد. دوم: آن كه خشك باشد. سوم: آن كه اگر عين نجس مثل خون و بول، يا متنجس مثل گِلى كه نجس شده در كف پا و ته كفش باشد به واسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين برطرف شود. و نيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجرفرش و مانند اينها باشد و با راه رفتن روى فرش و حصير و سبزه، كف پا و ته كفشِ نجس، پاك نمى‌شود.

مسأله 185- پاك شدن كف پا و ته كفشِ نجس، به واسطه راه رفتن روى آسفالت و روى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است.

مسأله 186- براى پاك شدن كف پا و ته كفش، بهتر است پانزده قدم‌ [2] يا بيشتر راه بروند، اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين نجاست برطرف شود.

مسأله 187- لازم نيست كف پا و ته كفشِ نجس، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مى‌شود.

مسأله 188- بعد از آن كه كف پا يا ته كفشِ نجس، به راه رفتن پاك شد مقدارى از

[1] احتياط واجب آن است كه فقط نجاستى كه از راه رفتن حاصل شده با راه رفتن پاك‌مى‌شود، و اما اگر نجاست از خارج باشد پاك نمى‌شود.

[2] گرچه با راه رفتن هر مقدار كه باشد با شرطهاى گذشته پاك مى‌شود.