|
|
اسم الکتاب: ترجمه قرآن
المؤلف: مكارم شيرازى، ناصر
الجزء: ۱
الصفحة: ۱۴۰
خداوند، شكافنده دانه و هسته است؛ زنده را از مرده خارج مىسازد، و بيرون آورنده مرده از زنده است؛ اين است خداى شما! پس چگونه از حق منحرف مىشويد؟! (95) او شكافنده صبح است؛ و شب را مايه آرامش، و خورشيد و ماه را وسيله حساب قرار داده است؛ اين، اندازهگيرى خداوند تواناى داناست. (96) او كسى است كه ستارگان را براى شما آفريد، تا درتاريكيهاى صحرا و دريا، بوسيله آنها راه يابيد. ما نشانهها ى خود را براى گروهى كه آگاهند، و اهل فكر و انديشهاند بيان داشتيم. (97) او كسى است كه شما را از يك انسان آفريد! و شما از نظر ايمان يا آفرينش دو گروه مختلف هستيد: پايدار و ناپايدار؛ ما آيات خود را براى كسانى كه مىفهمند، شرح داديم. (98) اوست آن كس كه از آسمان، آبى نازل كرد؛ و بوسيله آن، انواع نباتات را رويانديم؛ و از آن، ساقهها و شاخههاى سبز، خارج ساختيم؛ و از آنها دانههاى متراكم، و از شكوفه نخل، خوشههايى با رشتههاى باريك خارج ساختيم؛ و باغهايى از انواع انگور و زيتون و انار، گاه شبيه به يكديگر، و گاه بىشباهت! هنگامى كه ميوه مىدهد، به ميوه آن و طرز رسيدنش بنگريد كه در آن، نشانههايى از عظمت خدا براى گروه مؤمنان است. (99) آنان براى خدا همتايانى از جنّ قرار دادند، در حالى كه آنها مخلوق او هستند؛ و براى خدا، به دروغ و از روى جهل، پسران و دخترانى قائل شدند؛ منزّه است خدا، و برتر است از آنچه وصف مىكنند! (100) او پديدآورنده آسمانها وزمين است؛ چگونه ممكن است فرزندى داشته باشد؟! حال آن كه همسرى نداشته، و همه چيز را آفريده؛ و او به هر چيزى داناست. (101) |
|