|
|
اسم الکتاب: ترجمه قرآن
المؤلف: مكارم شيرازى، ناصر
الجزء: ۱
الصفحة: ۱۶۴
سزاوار است كه بر خدا جز حق نگويم. من دليل روشنى از پروردگارتان براى شما آوردهام؛ پس بنىاسرائيل را با من بفرست.» (105) فرعون گفت: «اگر نشانهاى آوردهاى، نشان بده اگر از راستگويانى.» (106) موسى عصاى خود را افكند؛ ناگهان اژدهاى آشكارى شد. (107) و دست خود را از گريبان بيرون آورد؛ سفيد و نورانى براى بينندگان بود. (108) اشراف قوم فرعون گفتند: «بى شك، اين ساحرى ماهر و داناست. (109) مىخواهد شما را از سرزمينتان بيرون كند؛ شما چه نظر مىدهيد؟» (110) سپس به فرعون گفتند: «او و برادرش را مهلت ده، و مأموران را براى گردآورى ساحران به تمام شهرها اعزام كن، (111) تا هر ساحر ماهر و دانا را به خدمت تو بياورند.» (112) ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: «آيا اگر ما پيروز گرديم، اجر و پاداش مهمّى خواهيم داشت؟!» (113) گفت: «آرى، و به يقين شما از مقرّبان خواهيد بود.» (114) و چون روز مبارزه فرا رسيد. ساحران گفتند: «اى موسى! يا تو وسايل سحرت را بيفكن، يا ما مىافكنيم.» (115) گفت: «شما بيفكنيد.» و هنگامى كه وسايل سحر خود را افكندند، مردم را چشمبندى كردند و ترساندند؛ و سحر عظيمى پديد آوردند. (116) ما به موسى وحى كرديم كه: «عصاى خود را بيفكن.» ناگهان به صورت مار عظيمى در آمد و وسايل دروغين آنها را بسرعت بلعيد. (117) در اين هنگام، حق آشكار شد؛ و آنچه آنها انجام مىدادند، باطل گشت. (118) و در آن جا همگى مغلوب شدند؛ و خوار و حقير گشتند. (119) و ساحران بىاختيار به سجده افتادند. (120) |
|