|
|
اسم الکتاب: ترجمه قرآن
المؤلف: مكارم شيرازى، ناصر
الجزء: ۱
الصفحة: ۲۸۳
اميد است پروردگارتان بر شما رحمت آورد. و اگر برگرديد، ما هم باز مىگرديم؛ و جهنم را براى كافران، زندان سختى قرار داديم. (8) اين قرآن، به راهى كه استوارترين راههاست، هدايت مىكند؛ و به مؤمنانى كه كارهاى شايسته انجام مىدهند، بشارت مىدهد كه براى آنهاپاداش بزرگى است. (9) و اينكه آنها كه به سراى ديگر ايمان نمىآورند، عذاب دردناكى براى آنان آماده ساختهايم. (10) انسان بر اثر شتابزدگى)، بديها را طلب مىكند آن گونه كه نيكيها را مىطلبد؛ و انسان، هميشه عجول بوده است.! (11) ما شب و روز را دو نشانه عظمت و رحمت خود قرار داديم؛ سپس نشانه شب را محو كرده، و نشانه روز را روشنىبخش ساختيم تا در پرتو آن، فضل پروردگارتان را بطلبيد و به تلاش براى زندگى برخيزيد)، و عدد سالها و حساب را بدانيد؛ و هر چيزى را بطور مشخص و آشكار، بيان كرديم. (12) و هر انسانى، اعمالش را بر گردنش آويختهايم؛ و روز قيامت، نامه اعمالش را براى او بيرون مىآوريم كه آن را در برابر خود، گشوده مىبيند. (13) و به او مىگوييم: نامه اعمال خود را بخوان، كافى استكه امروز، خود حسابرس خويش باشى! (14) هر كس هدايت شود، به نفع خود هدايت مىيابد؛ و آن كس كه گمراه گردد، به زيان خود گمراه مىشود؛ و هيچ گنهكارى بار گناه ديگرى را به دوش نمىكشد؛ و ما هرگز قومى را مجازات نخواهيم كرد، مگر آنكه پيامبرى مبعوث كنيم. تا وظايفشان را بيان كند). (15) و هنگامى كه بخواهيم شهر و ديارى را هلاك كنيم، نخست اوامر خود را براى «مترفين» [ثروتمندان مست ثروت] آن جا، بيان مىداريم، سپس هنگامى كه به مخالفت برخاستند و استحقاق مجازات يافتند، آنها را به شدّت در هم مىكوبيم. (16) چه بسيار اقوامى را كه بعد از نوح، مىزيستند طبق همين سنت هلاك كرديم. و كافى است كه پروردگارت نسبت به گناهان بندگانش آگاه، و بيناست. (17) |
|