|
|
اسم الکتاب: ترجمه قرآن
المؤلف: مكارم شيرازى، ناصر
الجزء: ۱
الصفحة: ۲۹۰
و نزديك بود با نيرنگ و توطئه جايگاه تو را در اين سرزمين سست ساخته، تا از آن بيرونت كنند؛ و هر گاه چنين مىكردند، گرفتار مجازات سخت الهى شده، و) پس از تو، جز مدّت كمى باقى نمىماندند. (76) اين سنّت ما در مورد پيامبرانى است كه پيش از تو فرستاديم؛ و هرگز براى سنّت ما تغيير و دگرگونى نخواهى يافت. (77) نماز را از زوال خورشيد [هنگام ظهر] تا نهايت تاريكى شب [نيمه شب] برپادار؛ و همچنين قرآن فجر [نماز صبح] را؛ چرا كه قرآن فجر، مشهود فرشتگان شب و روز است. (78) و پاسى از شب را از خواب برخيز، و قرآن و نماز بخوان. اين يك وظيفه اضافى براى توست؛ اميد است پروردگارت تو را به مقامى در خورِ ستايش برساند. (79) و بگو: «پروردگارا! مرا در هر كار، با صداقت وارد كن، و با صداقت خارج ساز؛ و از سوى خود، حجّتى يارى كننده برايم قرار ده.» (80) و بگو: «حق آمد، و باطل نابود شد؛ زيرا باطل نابود شدنى است.» (81) و از قرآن، آنچه شفا و رحمت براى مؤمنان است، نازل مىكنيم؛ ولى ستمكاران را جز خسران و زيان نمىافزايد. (82) هنگامى كه به انسان مغرور نعمت مىبخشيم، از حق روى مىگرداند و متكبرانه دور مىشود؛ و هنگامى كه بدى به او مىرسد، (از همه چيز مأيوس مىگردد. (83) بگو: «هر كس طبق روش و خلق و خوى خود عمل مىكند؛ و پروردگارتان كسانى را كه راهشان هدايت بخشتر است، بهتر مىشناسد.» (84) و از تو درباره «روح» سؤال مىكنند، بگو: «روح از فرمان پروردگار من است؛ و از علم و دانش، جز اندكى به شما داده نشده است.» (85) و اگر بخواهيم، آنچه را بر تو وحى فرستادهايم، از يادت مىبريم؛ سپس كسى را نمىيابى كه در برابر ما، از تو دفاع كند؛ (86) |
|