|
|
اسم الکتاب: ترجمه قرآن
المؤلف: مكارم شيرازى، ناصر
الجزء: ۱
الصفحة: ۴۴۷
شما را چه شده كه از هم يارى نمىطلبيد؟! (25) ولى آنان در آن روز در برابر قدرت خدا تسليمند. (26) و در اين حال رو به يكديگر كرده و از هم سؤال مىكنند؛ (27) گروهى مىگويند: «شما رهبران گمراهى بوديد كه به ظاهر از طريق خيرخواهى و نيكى وارد شديد امّا جز فريب چيزى در كارتان نبود)!» (28) آنها در جواب مىگويند: «بلكه شما خودتان اهل ايمان نبوديد (29) ما هيچ گونه سلطهاى بر شما نداشتيم، بلكه شما خود گروهى طغيانگر بوديد. (30) اكنون فرمان پروردگارمان بر همه ما مسلّم شده، و همگى از عذاب او مىچشيم. (31) ما شما را گمراه كرديم، زيرا خود گمراه بوديم.» (32) آرى همه آنها [پيشوايان و پيروان گمراه] در آن روز در عذاب الهى شركت دارند.! (33) ما اينگونه با مجرمان رفتار مىكنيم! (34) چرا كه وقتى به آنها گفته مىشد: «معبودى جز خدا وجود ندارد»، تكبّر و سركشى مىكردند؛ (35) و پيوسته مىگفتند: «آيا مامعبودان خود را بخاطر شاعرى ديوانه رها كنيم؟!» (36) چنين نيست)، بلكه او حق را آورده و پيامبران پيشين را تصديق كرده است. (37) امّا شما مستبكران كوردل بطور مسلّم عذاب دردناك را خواهيد چشيد! (38) و جز به آنچه انجام مىداديد كيفر داده نمىشويد، (39) جز بندگان خالص شده خدا كه از اين كيفرها بركنارند). (40) براى آنان روزى معيّن و ويژهاى است، (41) ميوهها ى گوناگون پرارزش)، و آنها گرامى داشته مىشوند، (42) در باغهاى پرنعمت بهشتى؛ (43) در حالى كه بر تختها رو به روى يكديگرند، (44) و گرداگردشان قدحهاى لبريز از شراب طهور را مىگردانند؛ (45) درخشنده، و لذتبخش براى نوشندگان؛ (46) شرابى كه نه در آن مايه تباهى عقل است و نه از آن مست مىشوند. (47) و نزد آنها همسرانى زيبا چشم است كه جز به شوهران خود عشق نمىورزند. (48) گويى از لطافت و سفيدى همچون تخممرغهايى هستند كه در زير بال و پر مرغ پنهان مانده. (49) در حالى كه آنها غرق گفتگو هستند رو به يكديگر كرده از هم سؤال مىكنند؛ (50) يكى از آنها مىگويد: «من در دنيا همنشينى داشتم، (51) |
|