|
|
اسم الکتاب: ترجمه قرآن
المؤلف: مكارم شيرازى، ناصر
الجزء: ۱
الصفحة: ۵۱
اموال و فرزندان كسانى كه كافر شدند، هرگز نمىتواند، چيزى از عذاب خداوند را از آنان بكاهد و از كيفر، رهايى بخشد. و آنان خود، آتشگيره دوزخند. (10) روش آنان در انكار و تحريف حقايق، همچون روش فرعونيان و كسانى است كه پيش از آنها بودند؛ آيات ما را تكذيب كردند، و خداوند آنها را به كيفر گناهانشان گرفت؛ و خداوند، سختكيفر است. (11) به كسانى كه كافر شدند بگو: «از پيروزى موقت خود در جنگ احُد، شاد نباشيد). بزودى مغلوب خواهيد شد؛ و سپس در رستاخيز به سوى جهنم، محشور خواهيد شد. و چه بد جايگاهى است!» (12) در دو گروهى كه (در ميدان جنگ بدر،) با هم رو به رو شدند، نشانه و عبرتى براى شما بود: يك گروه، در راه خدا نبرد مىكردند؛ و جمع ديگرى كافر بودند، و در راه شيطان و بت مىجنگيدند، در حالى كه كافران، مؤمنان را با چشم خود، دو برابر آنچه بودند، مىديدند. (و اين خود عاملى براى وحشت و شكست آنها شد. و خداوند، هر كس را بخواهد و شايسته باشد)، با يارى خود، تاييد مىكند. در اين، عبرتى است براى صاحبان بصيرت. (13) محبّت امور مادى، از قبيل زنان و فرزندان و اموال فراوان از طلا و نقره و اسبهاى ممتاز و چهارپايان و زراعت، در نظر مردم جلوه داده شده است؛ تا در پرتو آن، آزمايش و تربيت شوند؛ ولى اينها وسايل گذران زندگى دنيا است وهدف نهايى نمىباشد)؛ و سرانجام نيك و زندگى والا و جاويدان)، نزد خداست. (14) بگو: «آيا شما را از چيزى آگاه كنم كه از اين (سرمايههاى مادى)، بهتر است؟» براى كسانى كه پرهيزگارى پيشه كردهاند، و از اين سرمايهها، در راه مشروع استفاده مىكنند، در نزد پروردگارشان، باغهايى بهشتى است كه نهرها از پاى درختانش مىگذرد؛ جاودانه در آن خواهند بود؛ و همسرانى پاكيزه، و خشنودى خداوند نصيب آنهاست). و خدا به اعمال بندگان با ايمان)، بيناست. (15) |
|