|
|
اسم الکتاب: يس اسماى حسناى الهى
المؤلف: مدرسى، سيد محمد تقى
الجزء: ۱
الصفحة: ۷۹
«خدا و پيغمبر گفتند: آخرت هست.» قبول نداريم؛ چون برنامهى زندگىمان را بر وفق آخرت ترتيب نمىدهيم. پس ما غافليم؛ كافر نيستيم! نه آنگونه مىگوييم «هست» كه يقين داشته باشيم و نه آنگونه مىگوييم «نيست» كه كافر باشيم. داستان حارثه حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله روزى از جوانى سؤال كردند: كَيْفَ اصْبَحْتَ؟ در چه حالى هستى؟ گفت: به خدا سوگند-/ اى رسول خدا-/ كه از مؤمنين هستم. حضرت فرمودند: «علامت ايمان تو چيست؟ هر حقّى، حقيقتى دارد و هر كار شايستهاى، نشانهاى.» گفت: «يا رسولاللَّه! من اينجا نشستهام؛ مىبينم گويا اهل بهشت در بهشت و در نعمت هستند و اهل جهنّم در عذاب؛ حتى صداى آنها را مىشنوم! مىبينم: گويا ميزان را آوردهاند، خوب و بد را وزن مىكنند؛ عدّهاى را به بهشت مىفرستند و عدّهاى را به جهنم!». حضرت فرمودند: «در همين حالت بمان!» گفت: «يا رسولاللَّه! برايم دعا كنيد تا خداوند، شهادت را روزىام گرداند.» [1] بعد از چند روز عدّهاى به جنگى رفتند؛ پيغمبر او را هم فرستادند؛ و اولين نفرى كه كشته شد، او بود. او رفت چون ديگر نمىتوانست بماند. [1] -/ الكافى، ج 2، ص 53، باب حقيقة الايمان واليقين. | ||||
| نام کتاب : يس اسماى حسناى الهى نویسنده : مدرسى، سيد محمد تقى جلد : 1 صفحه : 79 | ||||
|
|