يك بديگر، يا يك از ديگر جدا- [1] و اندر يكى جسم‌ [2]؛ چنان كه ماه‌ [3] و عالم كون و فساد [4] اندر ميان فلك ماه، ازيرا كه‌ [5] مر جسمها را كه‌ [6] بسيط بوند- شكلى طبيعى‌ [7] گرد بود، و الّا از طبيعتى‌ [8] متّفق اندر مادّتى متّفق- جاى بگونه بود، [9] و جاى بديگر گونه،- چنان كه اندر چهار سو جاى‌ [10] زاويه و بيغوله‌ [11] بود، و جاى هموارى. و اين محال بود كه از يك‌ [12] طبيعت اندر يك گوهر [13] جاى بيغوله‌ [14] آيد، و جاى هموارى‌ [15].

پس شكلهاء طبيعى‌ [16] مر جسمهاى بسيط را گرد آيد [17]، و چون گردها پراكنده ايستد اندر ميان ايشان خلا اوفتد [18] و خلا محال است.- پس كلّيت عالم يك جسم‌ [19] بود.

[1] با يك از ديگر جدا- ق- آ- ه،- تا يك از ديگر جدا- كب،- تا از يكديگر جدا- ط- ن،- تا از يكديگر جدا بوند- د،- يا يك از ديگر جدا يا دو- خ م- ك.

[2] جسم و- آ،- جسم بوند- د.

[3] بى: ماه و- د- ن،- ماده- ط.

[4] فساد و- آ.

[5] زيرا- آ،- زيرا كه- ط- ه- د- ن- كب.

[6] بى: كه- د.

[7] شكل طبيعى- ه،- شكلى طبعى- د- ن.

[8] طبعى- د- ن،- طبيعى- ق- ك- م- ط.

[9] برد- ن.

[10] جهار- ط- د- ن- كب.

[11] پيغوله- د.

[14] پيغوله- د.

[12] بى: يك- ل.

[13] گهر- ن.

[15] جاهى هموارى- ه،- جاى هموار- ن.

[16] طبيعتى- آ- ه،- طبعى- د.

[17] بود- ط- د- ن- كب- ظ.

[18] بى: خلا- ه،- خلا افتد- آ- ط- د- ن.

[19] عالم يكى- ق،- عالم يكى جسم- آ- ط- ه- د- ن.