شأنى نبود و آنان كه از مقام سيادت و بزرگى برخوردار بودند بعد از اين نبرد به خفت بندگى تن در دادند.

به همين سبب يهوديان فدك و يهوديان تيماء رضايت دادند كه زمينهايشان از آن رسول خدا صلى الله عليه و آله باشد و خود در آن كار كنند و محصول به دست آمده را ميان خود و پيامبر نصف كنند.

طايفه ديگرى از يهوديان در محلى به نام «وادى قرن» زندگى مى‌كردند كه تن به تسليم نداده بودند. پيامبر به عزم جنگ با آنان روانه شد و با آنها جنگيد و سرانجام اين طايفه نيز مانند ديگر قبايل يهودى سر تسليم فرود آورد.