|
اسم الکتاب: سیری در سیره نبوی
المؤلف: مطهری، مرتضی
الجزء: ۱
الصفحة: ۲۵۶
²انما انت مذکر »" است : تذکر بده « الا من تولی و کفرغ مگر افرادی که تو به آنها تذکر دادهای ، با اینکه تذکر دادهای معذلک اعراض کردهاند و دیگر تذکر بعد از تذکر فایده ندارد . « فیعذبه الله العذاب الاکبر » [ پس خدا او را عذاب میکند عذاب اکبر ] که عذاب جهنم است . علی ( ع ) و رحلت زهرا ( س ) شب آخر است و مخصوصا باید ذکر مصیبت بشود و طبق معمول و خصوصا با تناسب ایام باید ذکر مصیبت حضرت زهرا سلام الله علیها بشود . مصیبت زهرا بر علی فوق العاده سخت و دشوار است . حضرت زهرا حالشان نا مساعد بود و در بستر بودند . علی علیه السلام بالای سر زهرا نشسته بود . زهرا شروع کرد به سخن گفتن . متواضعانه جملههایی فرمود که علی علیه السلام از این تواضع فوق العاده زهرا رقت کرد و گریست . مضمون تعبیر حضرت این است : علی جان ! دوران زندگی ما دارد به پایان میرسد ، من دارم از دنیا میروم ، من در خانه تو همیشه کوشش کردهام چنین و چنان باشم ، امر تو را همیشه اطاعت بکنم ، من هرگز امر تو را مخالفت نکردم ، و تعبیراتی از این قبیل . آنچنان علی را متأثر کرد که فورا زهرا را در آغوش گرفت ، سر زهرا را به سینه چسبانید و گریست : دختر پیغمبر ! تو والاتر از این سخنان هستی ، تو والاتر از این هستی که اساسا این سخنان از سوی تو صحیح باشد که گفته بشود ، یعنی چرا اینقدر تواضع میکنی ؟ ! من
|