|
اسم الکتاب: سیری در سیره نبوی
المؤلف: مطهری، مرتضی
الجزء: ۱
الصفحة: ۲۷۲
آمد و زد دامن را از دستم انداخت ، حس کردم که من نباید این کار را بکنم ، با اینکه کودکی هفت ساله بودم . امام باقر ( ع ) در روایاتی ، و نیز امیرالمؤمنین - در نهج البلاغه - این مطلب را کاملا تأیید میکنند : « و لقد قرن الله به من لدن ان کان فطیما اعظم ملک من ملائکته ، یسلک به طریق المکارم و محاسن اخلاق العالم » . امام باقر ( ع ) میفرماید : بودند فرشتگانی الهی که از کودکی او را همراهی میکردند . پیامبر میفرمود من گاهی سلام میشنیدم ، یک کسی به من میگفت السلام علیک یا محمد ! نگاه میکردم ، کسی را نمیدیدم . گاهی با خودم فکر میکردم شاید این سنگ یا درخت است که دارد به من سلام میدهد ، بعد فهمیدم فرشته الهی بوده که به من سلام میداده است . از جمله قضایای قبل از رسالت ایشان ، به اصطلاح متکلمین " ارهاصات " است که همین داستان ملک هم جزء ارهاصات به شمار میآید . رؤیاهای فوق العاده عجیبی بوده که پیغمبر اکرم مخصوصا در ایام نزدیک به رسالتش میدیده است . میگوید من خوابهایی میدیدم که : « یأتی مثل فلق الصبح » مثل فجر ، مثل صبح صادق ، صادق و مطابق بود ، اینچنین خوابهای روشن میدیدم . چون بعضی از رؤیاها از همان نوع وحی و الهام است ، نه هر رؤیایی ، نه نهج البلاغه ، خطبه 234 : قاصعه . [ و همانا خداوند از آغاز کودکی حضرت بزرگترین فرشته از فرشتگان خود را مأمور وی ساخته بود که او را به راه مکارم و محاسن اخلاق عالم میبرد ] .
|