سزاى چنان شخصى در قرآن كريم چنين بيان شده است:
« «وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» «1»
؛ آنان كه رسول خدا را آزار دهند، براى آنان عذاب دردناكى است».
چه دليلى استوارتر بر فضيلت و عصمت او كه در حديث ديگرى رضاى وى در گفتار پيامبر صلى الله عليه و آله مايه رضاى خدا، و خشم او مايه خشم خدا معرّفى گرديده است، مى‌فرمايد:
«يا فاطِمَةُ إِنَّ اللَّهَ يَغْضِبُ لِغَضَبِكِ وَ يَرْضى‌ لِرِضاكِ «2»
؛ دخترم فاطمه! خدا با خشم تو خشمگين، وبا خشنودى تو، خشنود مى‌شود».
به سبب داشتن چنين مقامى والا، او سرور زنان جهان است، و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در حق او چنين فرموده:
«يا فاطِمَةُ! أَلا تَرْضينَ أنْ تَكُونَ سَيِّدَةَ نِساءِ الْعالَمينَ، وَ سَيِّدَةَ نِساءِ هذِهِ الامَّةِ وَ سَيِّدَةَ نِساءِ الْمُوْمِنينَ «3»
؛ دخترم فاطمه! آيا به اين كرامتى كه خدا به تو داده راضى نمى‌شوى كه تو، سرور زنان جهان و سرور زنان اين امّت و سرور زنان با ايمان باشى».