الموسوي الرضوي الهندي‌ [1]، الْمُجاوِر في النجف الأَشرف حيّاً وميِّتاً- قدَّس اللَّه سرّه- عَنِ العلّامةِ الأَنصاري. ومنهم السيِّدُ العالِمُ الثِّقَةُ الثَّبْتُ السيِّدُ أَبوالقاسم الدِهكردي الأصفهانيْ‌ [2]، عَنِ السيّدِ السَّندِ الأَمْجَدِ الآميرزا محمّد هاشم الأصفهاني‌ [3]- قدّس سرّه- عَنِ العَلّامَةِ الأَنصاري (وَ لَنا طُرُقٌ أُخْرى‌ غَيرُ مُنْتَهيةٍ إلَى الشَّيْخِ تَرَكْناها) عَنِ الْمَوْلَى الأَفْضَلِ أَحْمَدَ النَّراقي‌ [4]، عَن السَيّد مَهدي الْمَدْعُوِّ بِبَحْرِ العُلومِ صاحبِ الكرامات‌ [5]- رضوان اللَّه عليه- عَن أُستادِ الكلّ الآقا محمّد باقر البهبهاني‌ [6]، عَن و الدِهِ الأكمل مُحمَّد

[1] محمدبن هاشم موسوى رضوى هندى (1242- 1323 ق) در هند به دنيا آمد و در نجف تحصيل كرد و درهمان‌جا وفات يافت. وى از شاگردان شيخ انصارى مى‌باشد. از آثار اوست: نظم اللآلي در رجال، ارجوزه در فقه، الأضواء المزبلة، شرح الشرائع، تقريرات درس شيخ انصارى.

[2] سيد ابوالقاسم حسينى دهكردى متوفى به سال 1353 ق از شاگردان ميرزا حسن شيرازى و شيخ‌زين‌العابدين مازندرانى و ميرزا حسين نورى است. از آثار اوست: حاشيه بر تفسير صافى، حاشيه بر وافى، حاشيه بر مكاسب و الوسيلة في السير و السلوك.

[3] محمد هاشم بن زين‌العابدين موسوى اصفهانى معروف به «چهار سوقى» (1235- 1318 ق) از فقهاى اماميه و برادر مؤلّف كتاب روضات الجنات مى‌باشد. وى از شاگردان شيخ انصارى و از مشايخ اجازه سيد محمّد كاظم يزدى و شيخ‌الشريعه اصفهانى است. از آثار اوست: الاستصحاب، اصول آل الرسول، حاشيه بر اسفار، حاشيه بر شرح لمعه، حاشيه بر قوانين، حاشيه بر معالم.

[4] احمد بن محمد مهدى بن ابى‌ذر نراقى متوفى به سال 1244 ق. فقيه و محدّث و در رجال و رياضى وعلوم عقلى استاد و به زهد و تقوا مشهور بود. بيشتر علوم را از محضر پدرش ملا محمد مهدى نراقى، كه از نوادر روزگار بود، استفاده كرد. استادان ديگر وى سيد مهدى- بحرالعلوم و شيخ جعفر كاشف الغطاء بودند. وى استاد شيخ انصارى و سيد محمد شفيع جاپلقى است. از آثار اوست: معراج السعادة، مفتاح الأحكام، عوائد الأيام، منهاج الوصول إلى علم الاصول، مستند الشيعة و ديوان شعر فارسى.

[5] سيد مهدى بن مرتضى طباطبايى بروجردى (1154- 1212 ق) معروف به «بحرالعلوم» از فقهاى بزرگ و عرفاى كامل و صاحب كرامات و مورد احترام و تكريم خاص و عام بود. وى از معدود كسانى است كه در زمان غيبت كبرا بارها خدمت امام زمان عليه السلام مشرف گرديده بود. سيد بحرالعلوم رياست علمى و اجتماعى داشت و در حوزه درس او فقهاى بزرگى، مانند شيخ جعفر كاشف الغطاء، سيد محمدجواد عاملى، شيخ محمدتقى اصفهانى، ملا احمد نراقى، ابو على حائرى و شيخ اسداللَّه تسترى تربيت شده‌اند. معروف‌ترين آثار وى المصابيح، الدرّة النجفية در فقه و كتاب رجال است.

[6] محمدباقر بن محمد اكمل بهبهانى (1116 يا 1117- 1208 ق) معروف به «وحيد» و «استاد كل» و «آقا»، فقيه؛ اصولى و رجالى مشهور. او كربلا را مركز كار خود قرار داد و با تربيت شاگردانى زبده و تشكيل جلسات بحث و مناظره توانست به حاكميت اخبارى‌ها بر فقه پايان دهد. از معروف‌ترين شاگردان وى مى‌توان از سيد مهدى بحرالعلوم، شيخ جعفر كاشف الغطاء، ميرزاى قمى (صاحب القوانين)، ملا محمد مهدى نراقى، سيد على طباطبايى (صاحب الرياض)، سيد مهدى شهرستانى، سيد محمدباقر شفتى و سيد جواد عاملى (صاحب مفتاح الكرامة) نام برد.