|
اسم الکتاب: مساله ربا
المؤلف: مطهری، مرتضی
الجزء: ۱
الصفحة: ۳۳۶
کند و آن ظالم مالی را به غیر حق بگیرد ، آن شکایت کننده ضامن این مال نیست . فقط اگر آن ظالم به ظلم گرفته باشد ، خود او ضامن است . این در مواردی است که انسان ضرری را بر غیر تسبیب کند و واسطه هم انسان باشد که مواردش ذکر شد . اگر واسطه انسان نباشد اما اگر واسطه انسان نباشد ، مسائل دیگری مطرح میشود . میگویند اگر کسی چاهی را در معبر بکند و بعد انسان یا حیوان یا ماشینی در آن بیفتد و خسارتی به آن وارد شود ، ضامن است . برای اینکه معبر به طور عادی نباید مثلا گودال داشته باشد . مردم همینطور به خیال اینکه خیابان صاف است ، دارند میروند ، یکدفعه مواجه میشوند با گودالی که شخصی در آنجا کنده . آنوقت ماشین میافتد و خسارت میبیند . اینجا کسی که این کار را کرده ، ضامن است . اگر کسی در معبری یک شیء لغزندهای م ثل پوست خربزه بیندازد ، و بعد کسی هنگام عبور از آنجا بیفتد و دیهای بر او وارد شود یا مالی که همراه داشته از بین برود ، آن کسی که پوست خربزه را انداخته ضامن است زیرا او سبب شده است . یا حتی اگر کسی شیئی را به طور غیر عادی در معبری قرار دهد و فردی که بر حیوانی سوار است بیاید و حیوان با دیدن آن شیء که غیر عادی است رم کند و در نتیجه خسارتی بر آن فرد یا بر آن حیوان وارد شود ، باز آن شخص ضامن است . یا همین طور است اگر کسی که در راهی ناودانی باز کند و این ناودان به دیگران ضرر بزند ( مثل همان تیرآهنی که مثال زدم ) و جنایتی بر کسی واقع شود ، یا حتی ناودان را به طوری باز کند که آب در راه مردم بریزد و مثلا لباسهای مردم را کثیف کند و بلکه
|