|
|
اسم الکتاب: موسوعة الإمام الخميني ۲۸ (رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى) - جلد ۱
المؤلف: الخميني، السيد روح الله
الجزء: ۱
الصفحة: ۵۴
را رو به قبله قرار داد، چنانچه ملك غير نباشد بايد درب (دهانه) چاه را ببندند و همانجا را قبر او قرار بدهند، و اگر ملك غير باشد و اجازه بدهد نيز بايد همانجا را قبر او قرار داد. مسأله 7- اگر بچهاى در رحم مادر بميرد و بودنش در رحم براى مادر خطر داشته باشد، بايد به آسانترين راه اگرچه به ريزه ريزه كردن بچه هم شد بيرون آورد، در مرتبه اول شوهر بايد مباشر بيرون آوردن شود، اگر ممكن نشد به وسيله زنى كه استاد باشد و اگر ممكن نشد به وسيله محارم زن، چنانچه ممكن نشد به وسيله نامحرم بايد بچه را بيرون آورد. اگر مادر بميرد و بچه در رحم او زنده باشد، واجب است بچه را بيرون بياورند، به اين طريق: جايى را كه مىشود بچه را سالمتر بيرون آورد شكافته و بعد از بيرون آوردن طفل آنجا را بدوزند و اگر براى بيرون آوردن، همه مواضع مساوى باشد احوط بيرون آوردن از طرف چپ است. مسأله 8- جايز نيست ميت را در جاى غصبى دفن كنند، و اقوا جايز نبودن دفن در مساجد است. مسأله 9- جايز نيست دفن كردن كفّار در قبرستان مسلمانان، و چنانچه دفن كردند بايد او را بيرون بياورند. و همچنين جايز نيست دفن كردن مسلمان در قبرستان كفّار، و چنانچه عمداً يا سهواً دفن شد، اقوا جواز بيرون آوردن او است، اما در صورتى كه نسبت به ميت بىاحترامى باشد واجب است از آنجا بيرون آورند. مسأله 10- مستحب است گودى قبر تا چنبره گردن، يا به اندازه قامت انسان متوسط باشد. و نيز مستحب است اگر ميت مرد است قبل از داخل نمودن در قبر، نزديك قبر به نحوى كه سر ميت در پايين قبر و اگر زن است در طرف قبله قبر بگذارند و يكدفعه داخل قبر ننمايند، بلكه در دو سه ارشى قبر به زمين گذاشته و كمى صبر نموده، پس از آن به نحوى كه گفته شد كنار قبر بگذارند و سپس داخل در قبر كنند. و نيز مستحب است كه بندهاى كفن را بعد از گذاشتن در قبر باز كنند، و صورت ميت را روى خاك |
|