آب هوا شود، و [1] هوا آب شود، و زمين آب شود، [2] و آب زمين شود؛ و هم چنين حكم آتش. و اين حق است،- و نه جايگاه دراز كشيدن است‌ [3] اندرين كتاب، و ليكن بتجربت بشايد دانستن: حال گشتن اين جسمها يك بديگر كه:

اگر كسى دمه آهنگران را [4] بدمد بسيار- و بنيرو [5]، آن هوا كه اندر وى است آتش گردد، و اندر گيرد.

و [6] اگر كسى يخ اندر كوزه برنجين‌ [7] نهد- تا سرماء وى بديوارهاء كوزه‌ [8] رسد- جمله قطر هاء آب بر كنارها گرد آيد [9]، نه از قبل پالايش كه اگر بپالايش‌ [10] بودى آب گرم اولاتر بودى، و [11] بايستى كه پالايش آنجا بودى‌ [12] كه يخ او را ببسودى‌ [13]، و بسيار بود- كه پالايش بلندتر از جايگاه يخ‌

[1] بى: آب هوا شود و- ط- د- ن.

[2] گردد- ن.

[3] بى: و نه جايگاه الخ- ه.

[4] بى: را- ه،- بيكديگر كه اگر دمه آهنگران را- ل.

[5] و بنيرو و- م،- و پذيرد- آ،- و نيرو- ه،- و بيند- ل.

[6] بى: و- ه.

[7] برنجى- ن،- بريختن- آ.

[8] بى: كوزه- ق- آ- ه- ل،- بپيرامن كوزه- ط- د- ن.

[9] آيند- ط- د- م- ك.

[10] بالايش اگر بالايش- ه.

[11] بى: و- ه.

[12] بى: آب گرم الخ- د.

[13] آن را ببسودى- م- ك،- او را ميسودى- آ،- او را بساودى- ه،- او را نبودى- ن،- او را بسودى- ل.