و محال است كه گويند [1]: آتش زور [2] كرد از قبل رهايش جستن‌ [3] سو برسو- و او را بشكافت، كه بسيار بود كه بر گرفتن‌ [4] جايگاه از آنجا كه نهاده بود [5] آسان‌تر بود از شكستن، و دريدن؛ پس بايستى كه به زير آيدى نه كه‌ [6] بشكندى.

و ليكن سبب مهتر شدن جسم است- كه بهمه جهتها بگسترد، و بفشارد مر جايگاه را، تا [7] آنجا كه ضعيف‌تر بود بشكافد [8]: گاهى بسوئى و گاهى بسوى‌ [9] ديگر، چون باز دارنده‌ [10] و ستم كارى نبود، [11] و هم چنين اين شكلها-

[1] كه گويند كه- د.

[2] زود- ط.

[3] رهائى جستن- م- ك،- رهائيش جنبش- ط- د- ن.

[4] به شكاف كه بسيار بار كه بر گرفتن- د،- بشكافت كه بسيار بار بود كه مر گرفتن- ن.

[5] بى: بود- ط- د.

[6] بايستى كه بزير آيذى نه- م- ك،- بايستى كه بزير آيدى نه كه- ه،- بايستى كه بزير آمدى نه كه- آ،- بايد كه بزير آمدى نه- ط- د- ن.

[7] بكثر و بفشارد الخ- آ- ه،- بگسترد و بفشرد الخ- م- ك- ل- كب،- بگسترد و بفشارد و مر الخ- د،- بگسترد و بفشارد مر جايكاهى اما- ن.

[8] بود بشكافدى- ه،- بود بشكند- ن- ط-،- باشد بود بشكند- د.

[9] بى: و كاهى بسوى- ك.

[10] بازدارندى- ط- د- ن.

[11] نبودى- ط- د- ن.