بياميزد، و لختى زمينى‌ [1] با هواى اندر آنجا بماند- بسبب بستناكى‌ [2] زمين روغن شود، پس اين گوهر چون آتش بيند بگدازد [3] كه گوگردى وى آتش را يارى كند [4]، پس ترى وى‌ [5] روان شود، و خواهد كه بخار شود- و بر سو شود، و ليكن زمينى با وى آميخته بود، ورا نهلد كه بر شود- و [6] نهلد كه پراكنده شود، و از فرو كشيدن گرانيش و بر كشيدن‌ [7] گرميش- گردشى گرد [8] حاصل آيد، و اگر آميزش ضعيف بود، چنان كه از زير پاره پاره ببخار بشود [9] و چون بسيار بگدازى‌ [10] بكاهد و كلس‌ [11] شود، و بخار كه‌ [12] از چيزى كه همى‌سوزد جدا شود- يا سخت آبى بود- پس‌

[1] زمين- ط.

[2] بستاكى- م.

[3] بيند بگدارذ- م،- بلند بگدازد- د،- پليذ بگدارد- آ،- نه بيند بكذارد- ن.

[4] دهد- د.

[5] بى: وى- ه.

[6] بى: و- ن،- برا شود و- ل.

[7] بر كشيد- ن.

[8] گردشى كر- د،- گردشى گيرد- ن،- گردش گرد- ل.

[9] از زير باره ببخار الخ- ك،- از زيز (- د: ار زير- ط: ارزيز) پاره پاره ببخار شود- د- ن- ط- ه.

[10] بگذارى- ه- ل.

[11] بكاهد يعنى رمه و درد و كلس- ق،- بكاهد و كلس (ك: و كلينى) حاشيه يعنى رمه و درد- م- ك،- بكاهد و كلش- آ- ن.

[12] بى: كه د- ط- ن،- بى: و- كب،- بخار آب- آ- ه.