|
اسم الکتاب: سیری در سیره نبوی
المؤلف: مطهری، مرتضی
الجزء: ۱
الصفحة: ۳۲
ما ظلمی نظیر ظلمی که در مورد قرآن کردهایم در مورد سیره پیغمبر و ائمه اطهار کردهایم . وقتی میگویند پیغمبر چنین بود ، میگوئیم : او که پیغمبر بود ، یا وقتی میگویند علی چنین بود ، میگوئیم : او که علی بود ، تو ما را به علی قیاس میکنی ؟ ! ما را به پیغمبر قیاس میکنی ؟ ! ما را به امام جعفر صادق قیاس میکنی ؟ ! آنها که | " زآب و خاک دگر و شهر و دیار دگرند " | ؟ ! و چون زآب و خاک دگر و شهر و دیار دگرند دیگر به ما مربوط نیست ، | " کار پاکان را قیاس از خود مگیر . " | گاهی یک تک مصراع ضررش برای یک ملت صد بار از وبا و طاعون بیشتر است . از آن تک مصراعهای گمراه کننده در دنیا یکی همین است : | " کار پاکان را قیاس از خود مگیر " . | البته این تک مصراع از نظر گویندهاش یک معنا دارد و در میان ما معنایی دیگر رایج است . ما میخواهیم بگوئیم کار خود را قیاس از پاکان مگیر ، این را با این تعبیر میگوئیم : | " کار پاکان را قیاس از خود مگیر " . | این شعر از مولوی است، ضمن یک داستان آمده است که آن داستان چیز دیگری میگوید و البته افسانه است . میگوید : بقالی طوطیای داشت : | " بود بقالی مر او را طوطی ای " . | این طوطی زبان داشت و با او حرف میزد . بقال گاهی از او استفاده یک شاگرد را میکرد ، احیانا اگر کسی میآمد آنجا او سر و صدا راه میانداخت یا حرف میزد و یا بعد چیزی میگفت ، و بقال با او مأنوس و خوش بود . روزی این طوطی بیچاره مثلا از روی یک جعبه پرید روی جعبه دیگر یا از روی یک شیشه به روی شیشه دیگر ، یک شیشه روغن بادام ریخت . گذشته از این ، روغن بادام ریخت روی اجناس دیگر ،
|