|
|
اسم الکتاب: نگاهی گذرا به بسیج و بسیجی
المؤلف: مصباح یزدی، محمد تقی
الجزء: ۱
الصفحة: ۴۴
وَ قَدْ بَاتُوا سُجَّداً وَ قِيَاماً يُرَاوِحُونَ بَيْنَ جِبَاهِهِمْ وَ خُدُودِهِم؛[1] «آنان شب را تا صبح در حال سجده و قيام به عبادت ميگذراندند، و پيشاني و گونههاشان را در پيشگاه خدا بر خاك ميساييدند». وَ يَقِفُونَ عَلَى مِثْلِ الْجَمْرِ مِنْ ذِكْرِ مَعَادِهِم؛[2] «و با ياد معاد چنان ناآرام بودند كه گويي بر روي آتش ايستادهاند». امير مؤمنان(عليه السلام) در ادامه خطبه، درباره ويژگيهاي ياران رسول خدا(صلى الله عليه وآله) ميفرمايد: كَأَنَّ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ رُكَبَ الْمِعْزَى مِنْ طُولِ سُجُودِهِم؛[3] «ميان دو چشمشان از سجدههاي طولاني چون زانوي بُزان پينه بسته بود». إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ هَمَلَتْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى تَبُلَّ جُيُوبَهُم؛[4] «اگر نام خدا برده ميشد، چنان ميگريستند كه گريبان آنان تر ميشد». همانگونه كه از اين عبارات نوراني برميآيد، امام علي(عليه السلام) از شمشيرزني و رزمآوريِ اين افراد سخن نميگويد، بلكه از ارتباط آنان با خدا، و عشق ايشان به مناجات ياد ميكند؛ چرا كه در غير اين صورت آن پيروزيهاي بزرگ صدر اسلام نيز به دست نميآمد. اگر شبها به خوشگذراني و لهو و لعب بگذرد، چنين پيروزيهايي حاصل نميشود. [1] همان. [2] همان. [3] همان. [4] همان. |
|