|
|
اسم الکتاب: موسوعة الإمام الخميني ۲۸ (رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى) - جلد ۱
المؤلف: الخميني، السيد روح الله
الجزء: ۱
الصفحة: ۳۰
مسأله 7- طلاق دادن زن در حال حيض به طورى كه در كتاب طلاق خواهد آمد، باطل است. مسأله 8- بعد از آن كه زن از خون حيض پاك شد، واجب است براى نماز و عبادتهاى ديگرى كه در آنها طهارت لازم است غسل كند، و دستور آن مثل غسل جنابت است، ولى براى نماز بايد پيش از غسل يا بعد از آن وضو هم بگيرد، و اگر از غسل كردن عذر دارد، بدل آن تيمم كند، و اگر از وضو عذر دارد، بدل آن تيمم كند، و اگر از هر دو عذر دارد براى هر يك جداگانه تيمم كند. مسأله 9- اگر آب به اندازهاى باشد كه بتواند يا غسل كند يا وضو بگيرد، بايد غسل كند و بدل از وضو تيمم نمايد، و اگر فقط براى وضو كافى باشد و به اندازه غسل نباشد بايد وضو بگيرد و عوض غسل تيمم نمايد. مسأله 10- اگر زن بگويد حائضم يا از حيض پاك شدهام، بايد حرف او را قبول نمود. مسأله 11- واجب است بر زن روزههايى كه در حال حيض نگرفته قضا نمايد، ولى نمازهاى شبانهروزى قضا ندارد، و بنابر احتياط واجب، نمازهاى غير يوميه- مثل نماز آيات، نماز طواف- را بايد قضا نمايد. مسأله 12- اگر زنى نماز را تأخير بيندازد و از اول وقت بگذرد؛ به اندازه خواندن يك نماز و وضو گرفتن اگر وظيفه او وضو باشد، و يا غسل اگر وظيفهاش غسل باشد، و يا تيمم اگر وظيفهاش تيمم باشد، و همچنين فراهم كردن شرايط ديگر نماز و بعد از آن حائض شود، قضاى آن نماز بر او واجب است، و در تند خواندن و كند خواندن و چيزهاى ديگر بايد ملاحظه حال خود را بنمايد. مسأله 13- اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاك شود و به اندازه غسل و وضو و مقدمات ديگر نماز، مانند تهيه كردن لباس يا آب كشيدن آن و خواندن يك ركعت نماز |
|