احكام كفن ميت‌ [1] كفن كردن ميت مسلمان با سه پارچه كه آنها را لنگ و پيراهن و سرتاسرى مى‌گويند واجب كفايى است؛ لنگ بايد از ناف تا زانو اطراف بدن را بپوشاند، و پيراهن بايد از سر شانه تا نصف ساق پا را بنابر اقوا بپوشاند، و درازى سرتاسرى بايد به قدرى باشد كه بستن دو طرف آن ممكن باشد، و پهناى آن به اندازه‌اى باشد كه يك طرف آن روى طرف ديگر بيايد و بر ميت پيچيده شود و تمام بدن او را بپوشاند.

مسأله 1- كفن كردن با چيز غصبى اگرچه چيز ديگرى هم نباشد، جايز نيست.

مسأله 2- كفن كردن با پوست مردار و پوست حيوان حرام گوشت يا مو و كرك آن و پارچه ابريشمى خالص و چيز نجس، در حال اختيار جايز نيست، و با پوست حيوان حلال گوشت نيز بنابر احتياط واجب كفن ننمايند، اما كفن كردن با مو و پشم و كرك حيوان حلال گوشت مانعى ندارد، و در حال ناچارى پوست حيوان حلال گوشت بر چيز نجس مقدم، و چيز نجس بر پارچه ابريشمى خالص، و پارچه ابريشمى خالص بنابر احتياط واجب بر اجزاى حرام گوشت مقدم مى‌باشد.

مسأله 3- اگر كفن ميت پيش از گذاشتن در قبر نجس شد؛ چنانچه كفن ضايع نمى‌شود، بايد مقدار نجس را بشويند يا ببرند. و همچنين بعد از گذاشتن در قبر اگر شستن و بريدن هر دو ممكن باشد، بهتر اين است كه مقدار نجس را ببرند و اما اگر شستن ممكن نباشد مگر به بيرون آوردن ميت از قبر، واجب است مقدار نجس را ببرند، و اگر بريدن سبب ضايع شدن كفن مى‌شود و شستن هم ممكن نيست مگر به بيرون آوردن ميت از قبر، چنانچه بيرون آوردن ميت از قبر جهت شستن كفن يا تبديل‌

[1] چنان‌كه ظاهر است از اين عنوان تا (مسأله 3) مطالب تكرارى و در بعضى از موارد مخالف نظر امام خمينى قدس سره ميباشد. شايد تعدد مترجمين و غفلت از حاشيه امام قدس سره در اين مورد بر كتاب «وسيلة النجاة» موجب اين امر شده باشد.